Kitabın kahramanı genç yazar, ilk kitabıyla büyük başarı kazanmış ve ikinci kitabını bir türlü yazamayıp "beyaz sayfa sendromu"na yakalanmış durumda. Bunun üzerine aynı zaman yakın arkadaşı olan üniversitedeki hocası Harry Quebert'i arıyor. Harry Quebert baş yapıtını yıllar önce yayınlamış, edebiyat çevrelerince bilinen ve sevilen bir yazar. Bununla birlikte, genç yazarımız Marcus beyaz sayfa sendromunu Harry Quebert'in cinayet şüphelisi olarak tutuklanmasıyla bir kenara atmak ve çok sevdiği arkadaşının masumiyetini ispatlamaya çalışmak zorunda kalıyor.
Harry Quebert'in yıllar önce beraber olduğu 15 yaşındaki Nola'yı gerçekten öldürdü mü ? Genç yazarımız Marcus, bu konunun peşinde koşarken bir polis çavuşundan da aldığı yardımla olayı çözümlemeye çalışıyor. Polisiyenin bütün klişelerini sonuna kadar kullanıp; bu klişeleri farklı sonuçlara bağlayarak okuyucuyu ters köşeye yatırmaya çalışmış Joel Dicker.
Romanın Fransızca'dan çeviri olmasından kaynaklandığını düşündüğüm, herkesin birbiriyle sizli bizli konuşması dikkatimi çekti. Aslında romana farklı bir hava verdiğini ve bazen bu ciddiyetten dolayı diyalogların mizah dozunu arttırdığını düşünüyorum. Romanda beni tek rahatsız eden, Joel Dicker'in belki de özendiği ABD tarzı romanlarda olduğu gibi kalın yazacağım ısrarıyla, zaman zaman tekrarlara düşmüş olması.
Joel Dicker yukarıdaki bahsettiğim kusuru saymazsak, etkileyici ve akıcı bir polisiye roman çıkarmış ortaya. Üstelik henüz İngilizce çevirisi bile yokken, Fransızca'dan Türkçe'ye kazandırılmış olması küçük ama önemli bir ayrıntı. Polisiye severlerin okumasını tavsiye ederim.
Özgün ismi: La Vérité sur l'affaire Harry Quebert
Çeviri: Mahmut Özışık
Yayınevi: Can
